irene


Recent geschreven

29 februari 2016

Scheerapparaat

Ik heb je hulp nodig, zegt mijn vader zodra ik binnenkom. Een lampje op zijn scheerapparaat. Het knippert. Eerst groen, maar nu lijkt het wel paars. Had iemand me ooit voorspeld dat mijn ouders me nog eens als technisch expert zouden beschouwen, ik had hem vierkant uitgelachen. Maar nu de rollen zijn omgedraaid en mijn […]


9 juni 2015

Het nut van wandelgangen

Een van de voordelen van het werken in een collectief is dat je met collega’s kunt sparren over ondernemersvragen. Je organiseert je eigen intervisie. Laatst had ik met Mirjam Jochemsen een gesprek over het gemis aan informeel discours: korte gesprekjes op de werkvloer over het weer, de ICT-problemen en de beleidsplannen voor het komende jaar. […]


12 maart 2015

Nooit te gek voor woorden

Ineens is het overal, de waanzin. Sinds het thema van de boekenweek ‘Te gek voor woorden’ is, putten auteurs zich uit om te bewijzen dat er bij hen heus wel een steekje los zit. In de Volkskrant vertelt Arjen Lubach dat hij een tijdje in de waan leefde dat hij alleen kon werken als hij […]


18 februari 2015

Dat zei ik niet!

Elke interviewer zou eens op de stoel van geïnterviewde moeten gaan zitten. Al is het alleen maar om te beseffen hoe moeilijk het is om los te laten. Om een ander je persoonlijke verhaal in handen te geven. God weet wat die ervan maakt. Heeft-ie alles begrepen? Komen de nuances wel over? Dus leg je […]


10 november 2014

Een slagwerkconcert om van te smullen

Het was mijn eerste wereldpremière, Percussion Concerto no. 2 van James MacMillan in de grote zaal van TivoliVredenburg in Utrecht op 7 november 2014. Het smaakt naar meer. MacMillan schreef het stuk speciaal voor de slagwerkvirtuoos Colin Currie. Dat Currie een hoofdrol zou spelen, was meteen bij het betreden van de zaal al duidelijk. Over […]


19 september 2014

Zorg voor de mantelzorger

Ze is pas drie maanden getrouwd als blijkt dat haar man een hersentumor heeft. ‘Hij liep de keuken in en viel voor dood neer. Zijn vrachtwagen in de straat draaide nog.’ In één klap wordt ze mantelzorger. De tumor is niet te opereren en wordt in bedwang gehouden met medicatie in steeds grotere doses. Haar man is […]


4 juli 2014

Eigen regie? Nu effe niet.

Ik ben een junkie. Eens in de zes maanden krijg ik een injectie die mijn hormonen reguleert. Krijg ik die niet op tijd, dan verander ik in de stiefmoeder van Sneeuwwitje. Nee, niet uiterlijk – dat moest er nog bijkomen! – maar qua temperament. Ik zuig, ik krijs, ik zeur en ik jank. Mijn afhankelijkheid van een […]


22 mei 2014

De kunst van klare taal

Allusie op Ceci n'est pas une pipe van René Magritte

‘Klare taal gezocht’ heet het artikel van Rutger Pontzen in de Volkskrant van 2 mei 2014 over de zaalteksten in musea. Als schrijver van Klare Taal met een bachelor in kunstgeschiedenis, ben ik meteen gegrepen. Pontzen verwoordt het onbehagen van veel museumbezoekers. Zaalteksten zijn bedoeld om het publiek lekker te maken voor wat het gaat […]


7 april 2014

Dank u, voorzitter (2): notulist uit het strafbankje

jager met verrekijker

De notulen moesten toch juist in het strafbankje? Klopt. Maar de notulist niet. Die verdient een zichtlocatie, naast u als voorzitter of naast de secretaris. De notulist moet de tijgers in de ogen kunnen kijken. Hun adem kunnen ruiken. Hun klauwen kunnen zien. Zeker wanneer u een notulist van buiten hebt. Een professionele notulist maakt […]


7 maart 2014

Dank u, voorzitter (1): notulen in het strafbankje

Een vergadering beginnen met de notulen van de vorige vergadering, is vragen om moeilijkheden. Je moet als voorzitter van goeden huize komen, wil je dan op tijd kunnen sluiten. Je vraagt namelijk een ijzeren discipline van de aanwezige tijgers. Ik weet niet hoe u in elkaar zit, maar ik moet toch altijd wel iets grommen […]