irene

11 juni 2013

Elke seconde telt

shutterstock_111171989

Ze bracht ooit drie maanden door in een isoleercel. Een kleine, kale ruimte, zonder enige afleiding. Geen televisie, geen boeken, geen pen en papier. ‘Met een beetje geluk heb je een klok met een secondewijzer, dan gebeurt er tenminste nog iets.’ Behalve de verveling, was er ook de eenzaamheid. ‘Er was een radio met één zender. Het was bijna oud en nieuw en ik heb de hele top-2000 gehoord, van begin tot eind. En toen het 1 januari werd, zei ik tegen mezelf: gelukkig Nieuwjaar, Carlijn.’

Ik interviewde deze jonge vrouw voor het jaarverslag 2012 van de Stichting PVP, een organisatie van patiëntenvertrouwenspersonen in de geestelijke gezondheidszorg. Het thema van dit jaarverslag is dwang. Dwangmedicatie, separatie, tegen je wil behandeld worden voor een ziekte waarvan je misschien niet overtuigd bent dat je eraan lijdt. Geen ervaringen die je lichtvaardig deelt met anderen. Maar Carlijn liet haar persoonlijke verhaal vrijwillig optekenen en gaf toestemming om het te publiceren. De droom van elke tekstschrijver.

Behalve met Carlijn sprak ik ook met twee patiëntenvertrouwenspersonen. Dat leverde opnieuw aangrijpende verhalen op, die ik helaas niet allemaal kon gebruiken. Want zodra een verhaal herleidbaar is tot een individuele cliënt, kan het niet worden gepubliceerd. Dan komt de privacy van de cliënt in het geding, en schending van die privacy is bij de Stichting PVP – heel terecht – taboe. Soms is het voldoende om van een vrouw een man te maken of de cliënt een pseudoniem te geven. Maar als er te veel details zijn, volstaat dat niet meer. En het zijn juist de details die een verhaal zo interessant maken. Zoals een secondewijzer.

Dat televisiebeeld met die lange, slanke wijzer die de laatste seconden van het jaar zo achteloos wegtikt, zal voor mij nooit meer helemaal hetzelfde zijn.

 

 

 



2 reacties :


  1. Klare Klazien
    13 juni 2013, 07:56

    Heftige impressie, Irene. Hoe is het met haar afgelopen? Had Carlijn er wat aan om jou dit verhaal te vertellen?

  2. Irene van Hooren
    13 juni 2013, 16:53

    Ze zit in een werkgroep om het aantal separaties en ook de duur ervan te verminderen. Ze zet haar eigen ervaring in om anderen die ervaring te besparen. Ook daar vertelt ze over… in het jaarverslag!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *